Route 66 is meer dan een weg van asfalt en beton. Deze historische route verbindt steden, landschappen en verhalen. De weg loopt dwars door het hart van de Verenigde Staten en laat zien hoe het land zich ontwikkelde van drukke stadsstraten tot stille woestijnen wisselt het landschap steeds opnieuw. Onderweg zie je oude motels, verlaten tankstations en dorpen waar het leven nog zichtbaar doorgaat. Natuur en cultuur lopen hier moeiteloos in elkaar over. Daardoor voelt geen enkel stuk hetzelfde. De weg vraagt bijna om even te stoppen, om je heen te kijken en dan weer door te rijden.
De start van Route 66 in Chicago
Route 66 begint in het bruisende Chicago, waar wolkenkrabbers, spoorlijnen en brede wegen samenkomen. Het officiële startpunt ligt midden in de stad en weerspiegelt de rol van Chicago als knooppunt voor handel en vervoer. In de eerste decennia werd deze route intensief gebruikt door de logistieke dienstverlening oftewel truckers die goederen door het land vervoerden. Zij reden van magazijnen en fabrieken richting het westen, vaak dagenlang zonder onderbreking. Wie hier start, ziet direct enkele bekende plekken. Willis Tower laat zien hoe groot en industrieel de stad werd. Langs Chicago Riverwalk ervaar je het netwerk van waterwegen dat transport ondersteunde. Ook Art Institute of Chicago en het historische Route 66 Begin Sign horen bij deze eerste etappe.
Zodra je Chicago achter je laat, merk je dat alles rustiger wordt. De hoge gebouwen verdwijnen langzaam en maken plaats voor lagere panden. Het verkeer neemt af en de weg voelt ineens een stuk ruimer. Voor veel chauffeurs was dit vroeger hét moment waarop de lange rit echt begon.
Historische dorpen en iconen in Illinois en Missouri
Na Chicago verandert het landschap meteen. De drukte maakt plaats voor kleinere dorpen waar alles net wat langzamer lijkt te gaan. Langs de weg duiken oude diners op waar neonlichten nog steeds branden, zoals bij Cozy Dog Drive In, bekend als de plek waar de corn dog populair werd. Ook klassieke motels trekken de aandacht, met uithangborden die je terugbrengen naar de jaren vijftig. In plaatsen als Pontiac vind je Route 66-musea en muurschilderingen die het verleden levend houden.
Zodra je Missouri binnenrijdt, verandert de route opnieuw. De weg slingert door heuvels en langs rivieren, waardoor het rijden zelf al deel van de ervaring wordt. De Chain of Rocks Bridge is een opvallende stop, met zijn karakteristieke bocht midden op de brug. In stadjes zie je bakstenen gebouwen en oude winkelpuien die herinneren aan drukkere tijden. Tegelijk kom je ook plekken tegen waar de stilte overheerst en gebouwen leegstaan.
De landschappen van Oklahoma en Texas
Verder westwaarts opent het landschap zich steeds verder. In Oklahoma en Texas lijken de wegen soms eindeloos recht, met een horizon die maar niet dichterbij komt. De lucht is groot en wisselt voortdurend van kleur. Langs deze lange trajecten draaide het leven vroeger om onderweg zijn. Reizigers, landbouwproducten en industrie waren afhankelijk van goede verbindingen, waardoor Logistieke dienstverlening een vaste plek kreeg in het dagelijks leven. In plaatsen als Elk City vind je het Route 66 Museum, waar verhalen van chauffeurs en bewoners samenkomen. Ook Lucille's Roadhouse was een bekende stop voor wie even wilde pauzeren. In Texas voelt de ruimte nog groter. Bij Amarillo ligt de opvallende Cadillac Ranch, waar oude auto’s half in de grond staan. Kleine steden boden vroeger brandstof, eten en een bed voor de nacht. Vandaag zie je er graansilo’s, oude stations en verlaten motels.
Het ruige karakter van New Mexico en Arizona
In New Mexico en Arizona nemen woestijnen en ruige rotsformaties het over. De kleuren wisselen de hele dag door, van zacht rood in de ochtend tot diep oranje bij zonsondergang. In Gallup zie je duidelijke sporen van oude handelsroutes en inheemse culturen. Winkels verkopen handgemaakte sieraden en kunst, vaak volgens eeuwenoude tradities. Verderop ligt Holbrook, bekend om het Wigwam Motel, waar je kunt overnachten in betonnen wigwams. Langs de route liggen ook natuurgebieden die een korte omweg waard zijn. Het Petrified Forest National Park laat versteende boomstammen zien die miljoenen jaren oud zijn. De weg slingert hier meer en vraagt aandacht tijdens het rijden. Daardoor voelt deze etappe intenser dan de eerdere stukken. De stilte is soms bijna voelbaar en dorpen liggen ver uit elkaar.
Finale van California tot de Stille Oceaan
Het laatste deel van Route 66 voert door Californië en begint in een landschap dat nog steeds droog en leeg aanvoelt. In de Mojavewoestijn rijd je langs plaatsen als Barstow, waar het Route 66 Mother Road Museum laat zien hoe belangrijk deze route ooit was voor reizigers en chauffeurs. De hitte hangt boven het asfalt en de afstanden blijven groot. Richting San Bernardino en Pasadena wordt het drukker en verschijnt weer stedelijke bebouwing. Oude motels en diners maken plaats voor woonwijken en snelwegen. Uiteindelijk eindigt de route bij de Santa Monica Pier, waar Route 66 officieel zijn einde vindt. Hier ontmoet het land de oceaan en komt de reis letterlijk tot stilstand. Voor veel reizigers voelt dit niet als het einde, maar als het begin van een nieuw hoofdstuk. Vanuit Californië ben je relatief dicht bij Washington, waardoor een vervolg richting het noordwesten voor de hand ligt. Steden als Seattle en de ruige kust vormen een mooi contrast met de woestijnen van Route 66.
Route 66 laat je echt voelen hoe verschillend de Verenigde Staten zijn. Elke staat voelt anders en vertelt zijn eigen verhaal. Je hoeft niets uitgelegd te krijgen, want onderweg zie je het vanzelf gebeuren. Door te rijden, te stoppen en om je heen te kijken, valt alles op zijn plek. Dat maakt deze route zo bijzonder. Wie Route 66 volgt, neemt vooral herinneringen mee die nog lang blijven hangen.
